Zmień język

Polityczna mapa Włoch

Włochy mapa polityczna. Mapa polityczna we Włoszech (Europa Południowa Europa) do druku. Mapa polityczna we Włoszech (Europa Południowa Europa) do pobrania. Włochy są unitarną republiką parlamentarną od 2 czerwca 1946 roku, kiedy to w referendum konstytucyjnym zniesiono monarchię. Głową państwa włoskiego jest Prezydent Republiki Włoskiej (Presidente della Repubblica), którym od 2006 roku jest Giorgio Napolitano, co zostało przedstawione na mapie politycznej Włoch. Prezydent jest wybierany na jedną siedmioletnią kadencję przez parlament na wspólnej sesji. Włochy mają spisaną demokratyczną konstytucję, będącą efektem prac Zgromadzenia Konstytucyjnego utworzonego przez przedstawicieli wszystkich sił antyfaszystowskich, które przyczyniły się do pokonania sił nazistowskich i faszystowskich podczas wojny domowej.
Włochy mapa polityczna

Włochy mapa polityczna

Pobierz
Włochy mają skomplikowany system układów politycznych, w którym partie, ich kongresy i liderzy często wydają się mieć większą władzę niż parlament czy inne konstytucyjne gałęzie rządu, jak to widać na mapie politycznej Włoch. Podstawowa polityka partii jest ustalana na kongresach partyjnych - odbywających się zazwyczaj co drugi rok - w których biorą udział lokalnie wybrani liderzy partii. W tym samym czasie wybierane jest krajowe kierownictwo partii.
Najważniejszą partią polityczną we Włoszech jest tradycyjnie Partia Chrześcijańsko-Demokratyczna (Partito Democrazia Cristiana-DC), która znajduje się mniej więcej w połowie spektrum politycznego. W wyborach krajowych w 1983 r. DC uzyskała 32,9% głosów i zdobyła 225 miejsc w Izbie Deputowanych, jak widać na mapie politycznej Włoch, co oznacza spadek z 38,3% i 262 miejsc w 1979 r.; w 1987 r. jednak jej siła wyborcza ponownie wzrosła, do 34,3% i 234 miejsc. Od 1948 do 1981 roku premier Włoch był konsekwentnie wywodzony z szeregów DC, której religijna i antyklasowa baza stanowi zarówno jej siłę, jak i słabość. Związek z Kościołem daje jej dodatkową siłę, ale też otwiera ją na krytykę ze strony partii świeckich.